July 2011
1 post
June 2011
3 posts
6 tags
V
Terwijl verderop en zeven verdiepingen lager mensen in een depressieve ochtendfile stonden te kijken naar de druppeltjes op de voorruit, kon Julek niet kiezen welke sokken hij vandaag zou dragen. Hij was wakker geworden van de herrie van zijn bovenbuurvrouw, die door haar dikte niet kon bewegen zonder aardbevingen te veroorzaken en zich daar niet voor schaamde, en bovendien niet aan andere...
6 tags
IV.1
Het was al laat in de dauwige ochtend toen Julek in zijn zachte bed wakker werd gemaakt door een dof gebonk. Hij probeerde het te negeren en verder te slapen, maar hoe harder hij probeerde het niet te horen, hoe duidelijker de donkere tonen zich uitspraken. Met een zucht trok hij zijn lichtblauw gestreepte dekens tot over zijn hoofd, maar ook hier in zijn eigen lichaamslucht was het niet...
8 tags
IV
Het was al laat in de dauwige ochtend toen Julek in zijn zachte bed wakker werd gemaakt door een dof gebonk. Hij probeerde het te negeren en verder te slapen, maar hoe harder hij probeerde het niet te horen, hoe duidelijker de donkere tonen zich uitspraken. Met een zucht trok hij zijn lichtblauw gestreepte dekens tot over zijn hoofd, maar ook hier in zijn eigen lichaamslucht was het niet stil....
May 2011
2 posts
11 tags
III
De zon, verlegen achter wat toevallig langsdobberende wolken, kwam nog maar net op toen Julek zich langzaam begon te beseffen dat hij in zijn bed lag, hoog in de grijze toren aan de rand van de stad, en hij was niet bepaald opgewekt. Dat was geen unicum, dus diep hoef ik er niet op in te gaan. Voor Julek was alles grijs.
Het glimmende wekkertje, met echte wijzers en zonder digitaal scherm, dat...
6 tags
II
Julek deed zijn ogen open en voelde zich meteen treurig. Aan het soort licht dat door het kiertje tussen de gordijnen door kwam, zag hij dat het een grijze dag was met een vieze uitgesmeerde hemel, en dat betekende dat hij verdrietig zou zijn. Verder betekende het niets want de dingen gingen gewoon hun gang, maar dan wel ondergedompeld in een pijnlijke bijna-kleurloosheid, zonder schaduwen. Het...
April 2011
1 post
5 tags
I
Het was de duizendste keer dat Yulek wakker werd in het grijze appartement, hoog in een van de gigantische grijze torens, die als een tuinhekje om het eeuwenoude stadscentrum stonden. Hij vierde het jubileum niet, omdat duizend geen veelvoud is van drie honderd vijf en zestig, ook niet als je een eventuele schrikkeldag meetelt. Hij was zich er ook niet van bewust.
Één ogenblik voor het openen van...